Met mijn verstoord levensritme was ik volledig vergeten hoe heerlijk het is in de vroege ochtend door de straten te wandelen. Hoe de vroege vogelzang en tegelijk de vriendelijke stilte je weer opladen. En hoe moe je ook bent, de slapende huizen om je heen vervullen je met dat zalige gevoel dat jij vandaag niet diegene moet zijn die deze prachtige ogenblikken mist, en op de een of andere manier bezorgt dat je energie om toch aan deze nieuwe dag te beginnen.

Ik hoop op een even mooie en rustige start voor jullie allen, lieve bloggers.

Liefs,
Pam

En, beste, ik heb bij deze kleine aangelegenheid weer eens bevonden dat er door misverstand en traagheid misschien meer verkeerd gaat in de wereld dan door list en slechtheid. In ieder geval zijn de beide laatste beslist zeldzamer.

J.W. Goethe

Zacht in een hoekje zitten, met m'n rug tegen de verwarming en alles bij de hand wat ik nodig heb om me (nuttig) bezig te houden. Meer moet dat uiteindelijk niet zijn op een frisse winterdag. Of: waarom winters eens zo gezellig kunnen zijn.

Have a nice day, y'all !

Liefs,
Pam

Als ze wakker wordt en zich nog een keer omdraait, haar gezicht diep in de lakens drukt, weet ze dat dit zowat de mooiste plek op aarde moet zijn. Zo zacht en warm en veilig. Als ze wakker wordt en zich nog een keer omdraait, plots voelt dat er zich nog zo'n mensenwezen in haar directe omgeving bevindt, weet ze dat dit het beste moment van haar leven moet zijn. Zo zeker en sterk en liefdevol. Als ze wakker wordt en zich nog een keer omdraait is ze zo gelukkig dat ze zachtjes terug in de wolken zakt.

Als hij wakker wordt en zich nog een keer omdraait ziet hij haar breekbare schouder onder het deken uitkomen, de vormen van haar tengere rug gevormd in de lakens. En hij kan niet anders dan een beschermende arm om haar heen slaan, en zo gelukkig zijn dat hij zachtjes terug in de wolken zakt.

Ahoi lieve Candies!

Hier zijn we weer. Het gaat vlotjes hé, dat posten. Misschien dat ik er langzaamaan weer terug in kom. Zodra de drukste periode achter de rug is (wat weldra zou moeten zijn) ga ik ook weer eens proberen een nieuwe lay-out te voorzien (met dank aan Rex, die mij in een reactie op enkele posts geleden van de basis hulp hiervoor heeft voorzien :o) ).

Het lijkt erop dat hier nog steeds regelmatig gelezen wordt. Wanneer ik hier even kom kijken meldt het tellertje meer dan eens dat ik niet de enige ben. Zoiets motiveert wel. Als mens heb ook ik  die basisbehoefte te zoeken naar de zin achter de dingen die ik doe. En misschien is het feit dat mensen hier lezen daar één van voor mij.

Tegelijk moet ik toegeven dat ik wel nieuwsgierig ben naar de mensen achter die nummertjes. Schuilt er achter deze mensen ook een blog? Kwamen ze hier toevallig of niet? En wat vinden ze hier? Maar ach, zoveel vragen, zoveel nieuwsgierigheid.

Ondertussen heb ik de verwarming hoger gedraaid, een singletje aangetrokken en acht ik mij in de heerlijk warme relax-mentaliteit van Bob Marley's muziek. Omdat ik de zon even nodig heb. Om me op te warmen, en om me gerust te stellen. Maar omdat ze er niet is, maak ik haar eventjes zelf. Genieten en terug naar de oorsprong.

I'm willing and able, so I throw my cards on your table.